We schrijven 1964, het jaar dat Prinses Irene trouwde met Carlos Hugo van Bourbon-Parma. De Beatles hun enig optreden in ons land gaven, in de veilinghallen te Blokker. Jan Janssen wereldkampioen wielrennen werd en Van Kooten en De Bie debuteerden op de radio.
De dan dertienjarige Klaasje is dan al helemaal idolaat van popmuziek. Met vriendjes speelt Klaasje nummers na van o.a. Peter Koelewijn en The Lords, met Rob de Nijs. Ritme Van De Regen is dan Klaasjes favoriete nummer om te spelen. Dan krijgt Klaasje te horen dat Rob De Nijs met The Lords op zullen treden in de Harmonie, in zijn eigen woonplaats Winterswijk nog wel. Er is op de avond, eind mei 1964, een Sterrenparade in de Harmonie met tal van artiesten waaronder dus zijn Rob met The Lords. Klaasje moet daar blijken, echter het thuisfront vindt dit geen goed idee gezien zijn leeftijd en de kosten, 2,50 gulden entree is een fors bedrag in die tijd. Klaasje besluit toch te gaan en sluipt het ouderlijkhuis uit richting de Harmonie.

“Aan de zijkant van de Harmonie aan de Generaal Berenschotweg was een groot hek met prikkeldraad. Ik dacht, als ik daar nu overheen klim ga ik via de achteringang naar binnen. Ik klom het hek op doch toen bleef ik vast zitten in het prikkeldraad, wat ik ook deed ik kwam er niet meer uit. Toen hoorde ik plotseling een stem “he jongen wat ben je daar aan het doen?” Het was Rob De Nijs, hij stond daar naast zijn auto, een blauwe Spitfire met gaas over de koplampen, ik zie het nu nog zo voor me. Ik vertelde dat ik zo graag zijn optreden wilde zien en dat ik thuis zijn liedjes na speelde, maar dat ik geen geld voor een kaartje had. Hij haalde mij uit het prikkeldraad en vond mijn actie en verhaal zo aandoenlijk dat hij mij via de achterdeur naar binnenbracht. Ik mocht tussen de coulissen zitten. Ik had de mooiste plek die je kon bedenken, ik genoot enorm. Van Rob de Nijs en de andere bandleden kreeg ik een knipoog. Jaren later heb ik Rob de Nijs nog een brief geschreven waarin ik hem nogmaals bedankt heb voor die onvergetelijke avond” aldus de nu in het westen wonende Klaasje die dit bijzondere verhaal vertelde aan Wim Reusink uit Winterswijk.
Hebben jullie al geraden welke Klaasje dit verhaal over gaat? Inderdaad het is onze buurman Klaas Hoekstra van De Wetstraat 4

